១.អាហារូបត្ថម្ភ

- របបអាហារមានតុល្យភាព៖ ធានានូវរបបអាហាររបស់កូនមានតុល្យភាពរួមមាន ផ្លែឈើ បន្លែ គ្រាប់ធញ្ញជាតិ ប្រូតេអ៊ីន គ្មានខ្លាញ់ និងផលិតផលទឹកដោះគោ។ នៅក្នុងនោះ ម៉ាក់ប៉ាជប៉ុនតែងធ្វើអាហារបែបប្រពៃណីជប៉ុនឱ្យកូនញុំាជារឿយៗរួមមាន ត្រី អង្ករ បន្លែ និងស៊ុបមីសូ(Miso) ដែលទាំងអស់នេះសុទ្ធសឹងតែជារបបអាហារដែលមានតុល្យភាពល្អ។

- កម្រិតជាតិស្ករ និងអាហារកែច្នៃ៖ កាត់បន្ថយការទទួលទានអាហារសម្រន់ដែលមានជាតិស្ករ សូដា និងអាហារកែច្នៃ។ ជ្រើសរើសអាហារសម្រន់ដែលមានសុខភាពល្អដូចជា ផ្លែឈើ គ្រាប់ធញ្ញជាតិ និងទឹកដោះគោជូរវិញ។

- ការគ្រប់គ្រងការញុំារបស់កូន៖ បង្រៀនកុមារអំពីកម្រិតក្នុងការទទួលទានឱ្យបានសមស្រប ដើម្បីជៀសវាងកុំឱ្យកូនទទួលទានច្រើនពេក។

២. សកម្មភាពរាងកាយ

- លំហាត់ប្រាណទៀងទាត់៖ ជំរុញឱ្យកូនមានសកម្មភាពរាងកាយជាប្រចាំថ្ងៃរួមមាន ការលេងកីឡា ការដើរ ការជិះកង់ ឬចូលរួមក្នុងសកម្មភាពគ្រួសារដូចជាការឡើងភ្នំជាដើម។

- កំណត់ពេលវេលាលើអេក្រង់៖ កំណត់ពេលវេលាដែលត្រូវចំណាយលើអេក្រង់ (ទូរទស្សន៍ កុំព្យូទ័រ និងឧបករណ៍ចល័ត) ដើម្បីកុំឱ្យកូនលេងច្រើន ឬមើលច្រើន នាំប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្ត និងអារម្មន៍របស់ពួកគេ។

៣. សុខុមាលភាពផ្លូវចិត្ត

- ការ​គាំទ្រ​ផ្លូវ​អារម្មណ៍៖ ផ្តល់​បរិយាកាសល្អដល់កូន ផ្ដល់នូវសេចក្ដីសេចក្តី​ស្រឡាញ់ និង​ការ​គាំទ្រដល់កូន។ លើកទឹកចិត្តឱ្យមានការប្រាស្រ័យទាក់ទងដោយបើកចំហ និងស្តាប់ពីកង្វល់របស់ពួកគេ។

- ការគ្រប់គ្រងស្ត្រេស៖ បង្រៀនកុមារឱ្យចេះគ្រប់គ្រងស្ត្រេស តាមរយៈសកម្មភាពដូចជា ការគិត សមាធិ ឬនិយាយសាមញ្ញអំពីអារម្មណ៍របស់ពួកគេមកកាន់ម៉ាក់ប៉ា។

៤.ការអប់រំ និងទម្លាប់

- ទម្លាប់ដែលមានសុខភាពល្អ៖ អប់រំកុមារអំពីសារៈសំខាន់នៃអនាម័យ ដូចជាការលាងដៃទៀងទាត់ ដុសធ្មេញ និងការគេងឱ្យបានគ្រប់គ្រាន់។

- ទម្លាប់ល្អ ៖ បង្កើតទម្លាប់ជាប្រចាំថ្ងៃដូចជា ការញុំាអាហារទៀងទាត់ ការធ្វើកិច្ចការផ្ទះ មានម៉ោងលេងកម្សាន្ត និងម៉ោងចូលគេងត្រឹមត្រូវ។

៥.កត្តាសង្គម និងបរិស្ថាន

- អន្តរកម្មសង្គម៖ លើកទឹកចិត្តឱ្យមានអន្តរកម្មសង្គមប្រកបដោយសុខភាពល្អជាមួយមិត្តភ័ក្តិតាមរយៈការលេង សកម្មភាពសាលា និងព្រឹត្តិការណ៍សហគមន៍នានា។

- មានសុវត្ថិភាព៖ ធានាថាកុមារធំឡើងក្នុងបរិយាកាសប្រកបដោយសុវត្ថិភាព និងចិញ្ចឹមបីបាច់ ដោយគ្មានសារធាតុគ្រោះថ្នាក់ និងឥទ្ធិពលអវិជ្ជមាន។