១. តើកុមារពិតជាត្រូវការវាមែនទេ? ជាក់ស្ដែងទៅ កុមារពិតជាត្រូវការវីតាមីន និងសារធាតុរ៉ែជាច្រើនសម្រាប់ការលូតលាស់ ដូចជាវីតាមីន A, B, C, D, E និង K រួមទាំងកាល់ស្យូម ជាតិដែក អ៊ីយ៉ូត ស័ង្កសី និង folate ទាំងអស់នេះមានតួនាទីសំខាន់ក្នុងការអភិវឌ្ឍខួរក្បាល ប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទ ចក្ខុវិស័យ កម្លាំងឆ្អឹង និងប្រព័ន្ធភាពស៊ាំ។ ដែលសារធាតុចិញ្ចឹមទាំងនេះកុមារអាចទទួលគ្រប់គ្រាន់តាមរយៈអាហារប្រចាំថ្ងៃ។

២. ការសិក្សាវិទ្យាសាស្ត្រច្រើនបង្ហាញថា ការទទួលបានវីតាមីនពីអាហារពិតៗ មានប្រសិទ្ធភាពល្អជាងការទទួលយកវាតាមរយៈថ្នាំគ្រាប់។ អាហារធម្មជាតិនៅជុំវិញយើងផ្តល់ជាតិសរសៃ អង់ស៊ីម និងសារធាតុផ្សេងៗ ដែលជួយឱ្យរាងកាយស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹមបានល្អ។ តែជាមួយថ្នាំគ្រាប់ ឬអាហារបំប៉នបែបសិប្បនិម្មិត គឺអាចធ្វើឱ្យការស្រូបយកនិងការប្រើប្រាស់សារធាតុចិញ្ចឹមរបស់រាងកាយមិនមានប្រសិទ្ធភាពដូចអាហារធម្មជាតិទេ។

៣. ហានិភ័យមួយទៀតដែលមាតាបិតាអាចមិននឹកស្មានដល់គឺ ផលប៉ះពាល់ផ្លូវចិត្ត។ ប្រសិនបើឪពុកម្តាយផ្តល់អាហារបំប៉នជាប្រចាំ ដើម្បីជំនួសអាហារធម្មតា កុមារអាចរៀនយល់ថា ថ្នាំគ្រាប់គឺជាអ្វីដែលចាំបាច់សម្រាប់សុខភាព ហើយវាអាចប៉ះពាល់ដល់ទម្លាប់ញ៉ាំអាហារដែលមានតុល្យភាពនៅពេលក្រោយ។

ជាក់ស្តែង វិធីល្អបំផុតក្នុងការផ្តល់សារធាតុចិញ្ចឹមដល់កុមារគឺ តាមរយៈរបបអាហារចម្រុះ និងសមស្រប។ នោះមានន័យថា ការរួមបញ្ចូលអាហារពីក្រុមផ្សេងៗ ដូចជាទឹកដោះគោ សាច់ ត្រី បសុបក្សី ផ្លែឈើ បន្លែ និងគ្រាប់ធញ្ញជាតិទាំងមូល។ សូម្បីតែកុមារដែលញ៉ាំរើសក៏អាចសាកល្បងអាហារថ្មីៗតាមវិធីសាមញ្ញៗដែរ។ ឧទាហរណ៍៖ អាចលាយបន្លែឬសណ្តែកចូលទៅក្នុងអាហារដែលពួកគេចូលចិត្តដូចជាដំឡូងបារាំងកិន ឬបន្ថែមបន្លែនិងសាច់លាយគ្នាខ្លះ។ ការផ្លាស់ប្ដូរម្ដងបន្តិចៗបែបនេះ ធ្វើឱ្យកុមារអាចបន្សាំខ្លួនជាមួយអាហារដែលមានប្រយោជន៍ ហើយបង្កើតទំនាក់ទំនងវិជ្ជមានជាមួយអាហារបានល្អ។

យ៉ាងណាមិញ ករណីខ្លះអាហារបំប៉នអាចត្រូវបានប្រើប្រាស់ប្រកបដោយសុវត្ថិភាព ប្រសិនបើមានការណែនាំពីអ្នកជំនាញ។ ឧទាហរណ៍៖ កុមារដែលមានបញ្ហាកង្វះអាហារូបត្ថម្ភ ឬមានជំងឺពិសេសដែលរារាំងការស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹម។ ក្នុងស្ថានភាពបែបនេះ ឪពុកម្តាយគួរពិគ្រោះជាមួយគ្រូពេទ្យ ឬអ្នកជំនាញអាហារបំប៉នកុមារ មុនពេលផ្តល់អាហារបំប៉នណាមួយដល់កូន៕

អត្ថបទដោយ៖ សារួ