ឪពុកម្តាយដែលមានផ្នត់គំនិតថា ការមើលថែកូនជារឿងសំខាន់ទីមួយ។ ឪពុកម្តាយមួយចំនួនគិតរអ៊ូថា “ខ្ញុំគ្មានពេល មើលកូនរាប់ម៉ោងទេ មានពេលឯណាមកបង្រៀនកូន...គ្មានទ្រឹស្តីល្អទេ...។ ចិញ្ចឹមកូនឱ្យធំ វាចេះគិតដោយខ្លួនឯងហើយ កុំខ្វល់ច្រើន...។ នេះជាបញ្ហាធំក្នុងផ្នត់គំនិតរបស់ឪពុកម្តាយមួយចំនួន។ ទង្វើរបស់ឪពុកម្តាយគ្មានពេលបង្រៀនកូន នាំឱ្យកូនក្លាយជាក្មេងខ្វះភាពកក់ក្តៅ និងក្តីស្រឡាញ់ទៅជាក្មេងទំនើងដើរតាមមិត្តច្រើន។
អាកប្បកិរិយាផ្សេងៗរបស់ម្តាយក្នុងការថ្នាក់ថ្នមកូន មានស្នាមញញឹម និងអារម្មណ៍របស់ឪពុកម្តាយចំពោះកូន ពិតជាមានឥទ្ធិពលដល់បេះដូងកូនណាស់។ ចូរលោកអ្នកគិតថា ខ្ញុំត្រូវខំធ្វើការព្រោះតែស្ថានភាពគ្រួសារតម្រូវឱ្យធ្វើដើម្បីសេដ្ឋកិច្ចចិញ្ចឹមគ្រួសារ គ្រាន់តែរកលុយចិញ្ចឹមកូន ពិបាករួចទៅហើយ។ ប៉ុន្តែមានឪពុកម្តាយមិនតិចទេដែលមានកូនច្រើន និងត្រូវធ្វើការធ្ងន់ជាប្រចាំថ្ងៃ នៅតែចិញ្ចឹមកូនបានល្អ។
នៅលើលោកនេះ គ្មានអ្វីមានតម្លៃជាងការចិញ្ចឹមកូនដោយក្តីស្រឡាញ់របស់ឪពុកម្តាយចំពោះកូននោះទេ។ ហើយគ្មានអ្វីធំជាងក្តីស្រឡាញ់របស់ឪពុកម្តាយចំពោះកូនដែរ។ ការចិញ្ចឹមបីបាច់ថែរក្សាកូនជាភារកិច្ចដែលត្រូវពុះពារយ៉ាងពេញទំហឹងទាំងកម្លាំងកាយនិងកម្លាំងចិត្តរួមទាំងមានផ្នត់គំនិតវិជ្ជមានផងដែរ។ សូមឪពុកម្តាយឆ្លៀតពេលខ្លះ នៅជាមួយកូន លេងជាមួយកូន និងអប់រំកូនបន្ថែមនោះ ខ្ញុំជឿថា កូនហត់នឿយមែន បន្ទាប់ពីលេងជាមួយកូនរួច អ្នកច្បាស់ជាមានថាមពលក្តីស្រឡាញ់ជាមិនខានទេ។ ក្តីស្រឡាញ់នេះជាថ្នាំបំបាត់ភាពនឿយហត់របស់ឪពុកម្តាយគ្រប់រូប៕ អត្ថបទដោយ៖ ទ្រ សុភាព
