១. ការថប់បារម្ភ និងជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត៖ អ្នកអង្គុយលើស ៨ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃ ជាប់ៗគ្នារយៈពេលពីរសប្តាហ៍ មានហានិភ័យខ្ពស់ជាងធម្មតាក្នុងការវិវត្តទៅជារោគសញ្ញាថប់បារម្ភ និងធ្លាក់ទឹកចិត្ត ពីព្រោះការអង្គុយយូរធ្វើឱ្យសកម្មភាពសាច់ដុំថយចុះ អាចប៉ះពាល់ដល់ចរន្តឈាម និងកាត់បន្ថយបរិមាណឈាម និងអុកស៊ីសែនដែលផ្គត់ផ្គង់ទៅកាន់ខួរក្បាល។ យោងតាម ​​Healthline បានបញ្ជាក់ថា ពេលអ្នកអង្គុយយូរបែបនេះធ្វើឱ្យខួរក្បាលត្រូវការលំហូរឈាម និងអុកស៊ីសែនគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីដំណើរការ ហើយវាបង្កជាហានិភ័យនៃការថប់បារម្ភ និងការធ្លាក់ទឹកចិត្ត។ 

២. ការថយចុះការយល់ដឹង៖ ការអង្គុយយូរពេកអាចប៉ះពាល់អវិជ្ជមានដល់សុខភាពខួរក្បាល ជាការបង្កើនហានិភ័យការថយចុះនៃការចងចាំ។ ការផ្គត់ផ្គង់អុកស៊ីសែនមិនគ្រប់គ្រាន់ដល់ខួរក្បាល និងការប្រើប្រាស់ជាតិស្ករមិនល្អនាំឱ្យមានកង្វះសារធាតុចិញ្ចឹមចាំបាច់សម្រាប់ការវែកញែករបស់ខួរក្បាល និងការផ្តោតអារម្មណ៍ជាដើម។ យូរៗទៅ នេះបណ្តាលឱ្យមានការថយចុះការយល់ដឹង ការចងចាំមិនល្អ និងដំណើរការព័ត៌មានកាន់តែយឺតឡើង។ អ្នកដែលអង្គុយជាប្រចាំលើស៨ម៉ោងក្នុងមួយថ្ងៃមានហានិភ័យខ្ពស់ក្នុងការវិវត្តទៅជាជំងឺភ្លេចភ្លាំង និងជំងឺវង្វេង នៅពេលចាស់ជរាថែមទៀត។

៣. ហានិភ័យនៃជំងឺដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាល៖ ការហាត់ប្រាណជួយបង្កើនសកម្មភាពរបស់អង់ស៊ីម lipoprotein lipase (LPL) ដែលដើរតួនាទីក្នុងការបំបែក triglycerides នៅក្នុងឈាមសម្រាប់រាងកាយប្រើប្រាស់ ឬរក្សាទុកជាខ្លាញ់។ ប៉ុន្តែនៅពេលអ្នកអង្គុយរយៈពេលយូរហើយអសកម្ម អង់ស៊ីមនេះនឹងថយចុះ អាចប៉ះពាល់ដល់ការរំលាយអាហារជាតិខ្លាញ់ និងរួមចំណែកដល់ការប្រមូលផ្តុំជាតិខ្លាញ់កើនឡើងលឿន។ យូរៗទៅ នេះត្រូវបានផ្សារភ្ជាប់ជាមួយនឹងការកើនឡើង BMI ទំហំចង្កេះ និងជាតិខ្លាញ់ក្នុងពោះ ដោយហេតុនេះបង្កើនហានិភ័យនៃជំងឺទឹកនោមផ្អែម ជំងឺសរសៃឈាមបេះដូង និងកត្តាហានិភ័យនៃជំងឺដាច់សរសៃឈាមខួរក្បាលផងដែរ។ យោងតាមគេហទំព័រ ​​Very Well Health ៕ អត្ថបទដោយ៖ ទ្រ សុភាព