ការឆ្លុះក្រពះ ដែលភាសាបច្ចេកទេសហៅថា Gastroscopy គឺជាវិធីសាស្ដ្រដែលគេប្រើឧបករណ៍ម្យ៉ាងដែលមានលក្ខណៈជាទុយោ ហើយមានកាមេរ៉ានៅខាងចុង ដើម្បីចូលទៅពិនិត្យផ្នែកខាងលើរបស់ប្រព័ន្ធរំលាយអាហាររួមមាន បំពង់អាហារ ក្រពះ និងផ្នែកដំបូងនៃពោះវៀនតូច។ នៅក្នុងនោះដែរ ដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការរបស់អ្នកជំងឺ និង ដើម្បីធ្វើទំនើបកម្មផ្នែកសុខាភិបាល ជាពិសេសផ្នែកជំងឺក្រពះពោះវៀន មន្ទីរសម្រាកព្យាបាល អេគីប មេឌីខលសេនធ័រ (Ekip Medical Centre) បានបំពាក់នូវម៉ាស៊ីនឆ្លុះក្រពះទំនើបជាមួយបច្ចេកវិទ្យា NBI ដែលអាចបំពាក់ពណ៌ទៅលើសាច់ ឬភ្នាសរបស់ក្រពះ និងបំពង់អាហារ អាចជួយរុករកជំងឺមហារីកដំណាក់កាលដំបូងបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។ ក្រៅពីនេះរាល់ការឆ្លុះក្រពះ គឺមានការប្រើប្រាស់ថ្នាំគេងជូនអ្នកជំងឺ ដែលមានសុវត្ថិភាពខ្ពស់ មិនបង្កផលលំបាក ឬការឈឺចាប់ដល់អ្នកជំងឺដូចកាលពីមុននោះទេ។
ជាមួយគ្នានេះដែរ លោកវេជ្ជបណ្ឌិត ពេជ្រ កែវពិសិដ្ឋ ឯកទេស ក្រពះ ពោះវៀន ថ្លើម និងឯកទេសវះកាត់ជំងឺបាត ដែលលោកវេជ្ជបណ្ឌិតបានបញ្ចប់ការសិក្សានៅសាកលវិទ្យាល័យសុខាភិបាល និងនៅសាកលវិទ្យាល័យ Paris VII នៅប្រទេសបារាំងផងដែរ បានបន្ថែមថា ជាទូទៅអាយុដែលវេជ្ជបណ្ឌិតណែនាំឱ្យធ្វើការឆ្លុះក្រពះ ដើម្បីរុករកជំងឺមហារីកក្រពះនៅលើមនុស្សទូទៅគឺ មានការប្រែប្រួល ដោយយោងទៅតាមកត្តាជាតិសាសន៍របស់ប្រទេសនីមួយៗ។
នៅក្នុងនោះផងដែរ លោកវេជ្ជបណ្ឌិត ពេជ្រ កែវពិសិដ្ឋ បានលើកជាឧទាហរណ៍ថា ចំពោះប្រទេសជប៉ុនគេណែនាំឱ្យធ្វើការឆ្លុះក្រពះចាប់ពីអាយុ៥០ឆ្នាំឡើងទៅ ហើយគួរតែពិនិត្យរៀងរាល់២ទៅ៣ឆ្នាំម្តង។ ប៉ុន្តែចំពោះប្រទេសកូរ៉េវិញ វេជ្ជបណ្ឌិតណែនាំឱ្យធ្វើការឆ្លុះក្រពះចាប់ពីអាយុ៤០ឆ្នាំឡើងទៅ ដែលគួរតែពិនិត្យរៀងរាល់២ឆ្នាំម្តង។
លោកវេជ្ជបណ្ឌិត ពេជ្រ កែវពិសិដ្ឋ បានបន្ថែមថា ផ្ទុយមកវិញសម្រាប់អ្នកជំងឺដែលមានបញ្ហាក្រពះ ពួកគេគួរតែស្វែងរកការប្រឹក្សាជាមួយវេជ្ជបណ្ឌិតជំនាញ ដើម្បីកំណត់ថា “តើការឆ្លុះក្រពះចាំបាច់សម្រាប់ពួកគេឬយ៉ាងណា?”ជាពិសេសចំពោះក្រុមអ្នកជំងឺដែលមិនឆ្លើយតបទៅនឹងការព្យាបាលដោយថ្នាំ និងក្រុមអ្នកជំងឺដែលមានសញ្ញាគ្រោះថ្នាក់ដែលអាចប្រឈមខ្ពស់ទៅនឹងមហារីកក្រពះដូចជា អ្នកជំងឺខ្វះគ្រាប់ឈាមស្លេកស្លាំង ពិបាកលេបអាហារ ក្អួតចង្អោរជាប្រចាំ ស្រកគីឡូ ក្អួតឈាម បត់ជើងមានលាមកខ្មៅ ឬមានឈាម ឬក៏មានប្រវត្តិគ្រួសារមានជំងឺមហារីកក្រពះជាដើម។
មិនតែប៉ុណ្ណោះទេ លោកវេជ្ជបណ្ឌិត ពេជ្រ កែវពិសិដ្ឋ បានបញ្ជាក់បន្ថែមថា មុនពេលធ្វើការឆ្លុះក្រពះ អ្នកជំងឺតម្រូវឱ្យជួបជាមួយវេជ្ជបណ្ឌិតជំនាញ ដើម្បីពិនិត្យសុខភាព និងធ្វើតេស្តមួយចំនួនតាមភាពចាំបាច់ ក្នុងគោលដៅធានានូវសុវត្ថិភាពជូនអ្នកជំងឺអំឡុងពេលធ្វើការឆ្លុះក្រពះ ហើយនៅក្នុងករណីដែលការឆ្លុះក្រពះអាចធ្វើទៅបាន អ្នកជំងឺតម្រូវឱ្យអត់អាហារយ៉ាងហោចណាស់៦ម៉ោងមុនធ្វើការឆ្លុះក្រពះ។ ជាទូទៅបន្ទាប់ពីឆ្លុះក្រពះរួច អ្នកជំងឺអាចត្រលប់ទៅផ្ទះវិញដោយពុំចាំបាច់សម្រាកនៅមន្ទីរពេទ្យនោះឡើយ។
មួយវិញទៀត លោកវេជ្ជបណ្ឌិត ពេជ្រ កែវពិសិដ្ឋ បានរៀបរាប់បន្តទៀតថា ចំពោះអ្នកជំងឺដែលពិនិត្យឃើញមានបញ្ហារលាក និងដំបៅក្រពះ អ្នកជំងឺតម្រូវឱ្យមានការព្យាបាលតាមដានជាមួយវេជ្ជបណ្ឌិតឱ្យបានទៀងទាត់ ដែលការព្យាបាលជាទូទៅត្រូវការរយៈពេលជាមធ្យមចន្លោះពី៨ទៅ១២សប្ដាហ៍ទៅតាមកម្រិតនៃការរលាក និងដំបៅក្រពះ ហើយនៅក្នុងករណីដែលដំបៅក្រពះមានទំហំធំ អ្នកជំងឺតម្រូវឱ្យមានការឆ្លុះក្រពះឡើងវិញ ក្រោយការព្យាបាលរួច ដើម្បីធានាថាដំបៅនោះពិតជាសះស្បើយ និងមិនវិវត្តទៅជាសាច់មហារីក។
លើសពីនេះទៅទៀត លោកវេជ្ជបណ្ឌិត ពេជ្រ កែវពិសិដ្ឋ សង្កត់ធ្ងន់ថា នៅក្នុងករណីដែលអ្នកជំងឺពុំបានធ្វើការឆ្លុះក្រពះនោះអាចបណ្ដាលឱ្យខកខានក្នុងការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យ ក៏ដូចជាយឺតយ៉ាវនៅក្នុងការព្យាបាល ជាពិសេសចំពោះក្រុមអ្នកជំងឺដែលមានសញ្ញាគ្រោះថ្នាក់ដូចបានរៀបរាប់ខាងលើ ហើយក្រុមអ្នកជំងឺទាំងនេះគួរតែស្វែងរកការឆ្លុះក្រពះ ដើម្បីធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យឱ្យបានទាន់ពេលវេលា។
ជាចុងក្រោយ លោកវេជ្ជបណ្ឌិត ពេជ្រ កែវពិសិដ្ឋ បានផ្ដល់នូវដំបូន្មានថា ក្នុងនាមខ្ញុំជាវេជ្ជបណ្ឌិតជំនាញ ក្រពះ ពោះវៀន ថ្លើម និងការវះកាត់ជំងឺរន្ធបាត ខ្ញុំបាទសូមក្រើនរំលឹកដល់បងប្អូនប្រជាជនកម្ពុជាឱ្យយកចិត្តទុកដាក់ឱ្យបានខ្ពស់ចំពោះសុខភាពរបស់ខ្លួន ហើយគួរតែអញ្ជើញមកពិនិត្យសុខភាពឱ្យបានទៀងទាត់ ជាពិសេសសុខភាពក្រពះ ពោះវៀន ហើយត្រូវស្វែងរកការពិគ្រោះជាមួយវេជ្ជបណ្ឌិតជំនាញនៅក្នុងករណីមានបញ្ហាអ្វីមួយ ជៀសវាងប្រើប្រាស់ថ្នាំដោយខ្លួនឯងដែលអាចបណ្ដាលឱ្យមានការប៉ះពាល់ និងយឺតយ៉ាវនៅក្នុងការព្យាបាលឱ្យបានត្រឹម ត្រូវ។


