មនុស្សយើងម្នាក់ៗ សុទ្ធតែមានទុក្ខព្រួយជារបស់ខ្លួន។ ទោះបីជីវិតនេះ កើតមកមានបញ្ហាក៏ដោយ ក៏យើងមិនត្រូវចុះចាញ់វាដែរ។ យើងមានវិធីច្រើនណាស់ ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាទាំងអស់នេះ។ សូម្បីលោកបណ្ឌិត Joseph R. Sizoo ធ្វើការក្នុងសាកលវិទ្យាធិការមហាវិទ្យាល័យញូវប្រាន់ស្វ៊ិ ជាមហាវិទ្យាល័យសាសនាចំណាស់បំផុតនៅអាមេរិកបានបង្កើតក្នុងឆ្នាំ ១៧៨៤។
យើងត្រូវមានគោលណ៍ ឬវិន័យប្រចាំខ្លួន ដើម្បីបង្កើតសេចក្តីសុខ។ មានអ្នកខ្លះ ដើម្បីលើកទឹកចិត្តខ្លួនឯង ត្រូវការបុគ្គលមានឥទ្ធិពល ត្រូវការរូបភាពស្អាត់ៗ សម្តីលើកទឹកចិត្ត និងសាសនាជាដើម។ សូម្បីលោកបណ្ឌិត Joseph R. Sizoo ជាបុគ្គលម្នាក់មានបញ្ហាជីវិតច្រើនណាស់។ ខ្ញុំសុំដកស្រង់សាច់រឿងលោក Joseph ពីសៀវភៅលោក Dale Carnegie ឈ្មោះថា How to Stop Worrying and Start Living។
លោក Joseph បានលើកឡើងថា ពេលជីវិតខ្ញុំធ្លាក់ចូលក្នុងភាពស្មុគស្មាញ និងបញ្ហាទុក្ខព្រួយជាច្រើនពីហេតុការណ៍ដែលខ្ញុំមិនអាចគ្រប់គ្រងវាបានសោះ អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំមកហើយ។ មានពេលមួយ ធ្វើឱ្យជីវិតខ្ញុំមានការផ្លាស់ប្តូរខ្លាំងបំផុត នៅពេលព្រឹកមួយ ខ្ញុំបានបើកគម្ពីរប៊ីបដើម្បីអាន កែវភ្នែករបស់ខ្ញុំបានប្រទះសម្តីមួយចាក់ដោតចំបេះដូងរបស់ខ្ញុំមែនទែន ជាសម្តីព្រះយេស៊ូ បានពោលថា “សម្រាប់អ្នកដែលនឹកគិតដល់យើង នឹងទទួលការជួយពីយើងជាព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បីជួយអ្នកទាំងអស់គ្នា រស់នៅមានក្តីសុខក្នុងជីវិត។" ចាប់ពីពេលនោះមក ធ្វើឱ្យជីវិតមានការផ្លាស់ប្ដូរទៅរកក្តីសុខ និងស្ងប់ក្នុងចិត្ត។ គាត់បានទន្ទេញពាក្យនេះ ធ្វើជាគាថាប្រចាំជីវិត។
សម្រាប់ខ្ញុំ ដើម្បីឈ្នះលើបញ្ហាទុក្ខព្រួយជារៀងរាល់ថ្ងៃនោះ ខ្ញុំតែងតែអានសៀវភៅ ព្រោះវាជាប្រភពចំណោះដឹង ដើម្បីបញ្ចូលថាមពលក្នុងខ្លួនរបស់ខ្ញុំ។ ខ្ញុំតែងនិយាយប្រាប់អ្នកដទៃថា ជីវិតខ្ញុំអាចឆ្លងកាត់បញ្ហាធំៗ កន្លងមកនេះ គឺកើតចេញពីសៀវភៅរបស់ខ្ញុំ។ ពេលថាមពលអ្នកខ្សោយ គ្រាន់តែបញ្ហាបន្តិចប៉ះពាល់អារម្មណ៍អ្នក ក៏ធ្វើឱ្យជីវិតខាតពេលមួយថ្ងៃដោយរស់នៅគ្មានក្តីរីករាយ។ មនុស្សសម្បូរគំនិត និងចិត្តរឹងមាំ ព្រោះតែមានវិន័យប្រចាំខ្លួន។ វិន័យប្រចាំរបស់ខ្លួន គឺការអានសៀវភៅមួយជីវិត។
ខ្ញុំតែងណែនាំឱ្យមនុស្សជាច្រើនអានសៀវភៅ ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាក្នុងជីវិត។ ដូចជាលោកចូសេហ្វ គាត់បានពាល់ត្រូវពាក្យព្រះបន្ទូលខាងលើនេះ ធ្វើឱ្យជីវិតគាត់មានខ្លឹមសារ និងមានក្តីសុខ។ គាត់បាននិយាយថា ព្រះបន្ទូលនេះ ជាខ្លឹមពិតរបស់សាសនា និងជារឿងដែលទ្រទ្រង់ជីវិតខ្ញុំឲ្យរស់នៅដោយភាពស្ងប់សុខ អាចរាប់ថាជាគាថាប្រចាំជីវិតខ្ញុំរកកាត់ថ្លៃមិនបានទេ។ ខ្ញុំពិតជារីករាយពីអារម្មណ៍ខាងក្នុងជាងរបស់ខាងក្រៅ។ ខ្ញុំឱ្យតម្លៃអត្ថន័យជីវិត ជាជាងឱ្យតម្លៃលើវត្ថខាងក្រៅ។ ព្រោះការសប្បាយជាមួយសម្ភារៈ យើងសប្បាយតែមួយពេល តែសប្បាយនឹងតម្លៃជីវិតរបស់ខ្លួន ជាការសប្បាយមួយជីវិត៕ អត្ថបទដោយ៖ ទ្រ សុភាព
