ជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្ត ត្រូវបានចាត់ថ្នាក់ថាជាភាពមិនប្រក្រតីនៃអារម្មណ៍។ មនុស្សម្នាក់ដែលមើលទៅដូចជាមានអារម្មណ៍សោកសៅ បាក់ស្បាត ឬក៏អាចចេញជាកំហឹង ដែលរំខានដល់សកម្មភាពប្រចាំថ្ងៃរបស់មនុស្សរាប់ថាកំពុងមានបញ្ហាបាក់ទឹកចិត្តហើយ។ ទោះបីជាយ៉ាងនេះក្តី វាមិនមែនជារឿងធ្ងន់ធ្ងរខ្លាំងទេ បើយោងតាមទិន្នន័យពីមជ្ឈមណ្ឌលគ្រប់គ្រងជំងឺឆ្លង បានឱ្យដឹងថា ១៨,៥%នៃមនុស្សពេញវ័យជនជាតិអាមេរិកមានរោគសញ្ញានៃជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តនេះផងដែរ។

បើតាមការឱ្យដឹងបន្ថែមរបស់គេហទំព័រសុខភាព Healthline ការធ្លាក់ទឹកចិត្តគឺខុសពីអារម្មណ៍សោកសៅបន្ទាប់ពីបាត់បង់មនុស្សជាទីស្រឡាញ់ ឬមានអារម្មណ៍សោកសៅបន្ទាប់ពីព្រឹត្តិការណ៍ជីវិតដ៏តក់ស្លុត។ ការបាក់ទឹកចិត្តជាធម្មតា ពាក់ព័ន្ធនឹងការស្អប់ខ្លួនឯង ឬការបាត់បង់ការគោរពខ្លួនឯង ខណៈពេលដែលភាពសោកសៅធម្មតាមិនមានបែបនេះទេ។ មនុស្សម្នាក់ៗអាចជួបប្រទះនូវការធ្លាក់ទឹកចិត្ត តាមរបៀបផ្សេងៗ វាអាចរំខានដល់ការងារប្រចាំថ្ងៃរបស់អ្នក និងផលិតភាពទាប។ វាក៏អាចមានឥទ្ធិពលលើទំនាក់ទំនង និងស្ថានភាពសុខភាពរ៉ាំរ៉ៃមួយចំនួនផងដែរ។

ខាងក្រោមនេះ គឺជារោគសញ្ញានៃជំងឺធ្លាក់ទឹកចិត្តរួមដែលអ្នកអាចកត់សម្គាល់ខ្លួនឯងបាន ដើម្បីប្រញាប់ទៅជួបជាមួយនឹងវេជ្ជបណ្ឌិតឯកទេស៖

-មានអារម្មណ៍សោកសៅ ថប់បារម្ភ ឬ មានអារម្មណ៍ទទេស្អាត

-មានអារម្មណ៍អស់សង្ឃឹម គ្មានតម្លៃ និងទុទិដ្ឋិនិយម

-ឆាប់យំ យំញឹកញាប់

-មានអារម្មណ៍ធុញថប់ រំខាន ឬខឹង

-បាត់បង់ចំណាប់អារម្មណ៍លើចំណូលចិត្ត និងចំណាប់អារម្មណ៍ដែលអ្នកធ្លាប់ចូលចិត្ត

ការថយចុះថាមពលឬអស់កម្លាំង

-ពិបាកក្នុងការផ្តោតអារម្មណ៍ ចងចាំ ឬធ្វើការសម្រេចចិត្ត

-ផ្លាស់ទីឬនិយាយយឺតជាងមុន

-ពិបាកក្នុងការគេង ភ្ញាក់ពីព្រលឹម ឬងងុយគេងខ្លាំង

-ការផ្លាស់ប្តូរចំណង់អាហារឬទម្ងន់

-ការឈឺចាប់រាងកាយរ៉ាំរ៉ៃដោយគ្មានមូលហេតុច្បាស់លាស់ដែលមិនធូរស្រាលជាមួយនឹងការព្យាបាល (ឈឺក្បាល ឈឺ ឬឈឺចុកចាប់ បញ្ហារំលាយអាហារ រមួលក្រពើ)

-តែងតែគិតពីការស្លាប់ ការធ្វើអត្តឃាត ការធ្វើបាបខ្លួនឯង ឬការប៉ុនប៉ងធ្វើអត្តឃាត៕

 អត្ថបទដោយ៖ កញ្ញា លីហួយ