កូនភ្លោះ គឺជាកកើតឡើងដោយស៊ុត២ដាច់ដោយឡែកពីគ្នាដែលបង្កកំណើតនៅក្នុងស្បូន ឬក៏ស៊ុតបង្កកំណើតមួយបានបំបែកខ្លួនជាពីរទៅជាអំប្រ៊ីយុង។ មួយវិញទៀត ស្ដ្រីជាម្ដាយមានឱកាសខ្ពស់ក្នុងការមានកូនភ្លោះ ប្រសិនបើស្ដ្រីជាម្ដាយទទួលការព្យាបាលកការមានកូន ឬស្ដ្រីដែលមានអាយុ ៣០ឆ្នាំឡើងទៅ នេះបើយោងតាមការចុះផ្សាយ Medical News Today។

នៅក្នុងនោះដែរ បើយោងតាមប្រភពដដែលបានបញ្ជាក់ប្រាប់ថា កត្តា៤ដែលងាយឱ្យស្ដ្រីមានឱកាសមានកូនភ្លោះរួមមាន កត្តាអាយុ(ចាប់ពី៣០ឆ្នាំឡើង) កត្តាប្រវត្តិគ្រួសារ(គ្រួសារធ្លាប់មានកូនភ្លោះពីមុនមក) កត្តាកម្ពស់និងទម្ងន់និងកត្តាព្យាបាលតាមរយៈ(IVF)។

-កត្តាអាយុ៖ បើយោងតាមការឱ្យដឹងពី ការិយាល័យសុខភាពស្ដ្រីរបស់អាមេរិក បានឱ្យដឹងថា ស្រ្តីដែលមានអាយុចាប់៣០ឆ្នាំឡើងងាយនឹងមានកូនភ្លោះ។ ពីព្រោះថា ស្ដ្រីដែលមានអាយុចាប់ពី៣០ឆ្នាំឡើងផលិតពងញីច្រើនជាងស្ដ្រីក្រោមអាយុ៣០ឆ្នាំ ដែលងាយឱ្យពួកគេមានឱកាសមានកូនភ្លោះច្រើនជាង។

-កត្តាកម្ពស់ និងទម្ងន់៖ តាមរបាយការណ៍ASRMបានរៀបរាប់ប្រាប់ថា កត្តាកម្ពស់ និងទម្ងន់ក៏ជាកត្តាសំខាន់ដែលងាយឱ្យស្ដ្រីមានឱកាសក្នុងការមានកូនភ្លោះដែរ។

-កត្តាប្រវត្តិគ្រួសារ៖ ស្ដ្រីមានឱកាសមានកូនភ្លោះខ្ពស់ ប្រសិនបើរូបគេស្ថិតក្នុងគ្រួសារធ្លាប់មានប្រវត្តិមានកូនភ្លោះពីមុនមក។ គួរបញ្ជាក់ថា ប្រវត្តិគ្រួសារដែលធ្លាប់មានកូនភ្លោះខាងស្ដ្រីមានឱកាសច្រើនជាប្រវត្តិគ្រួសារខាងប្រុស។

-កត្តាព្យាបាលការមានកូន៖ កត្តានេះជាកត្តាចម្បងដែលបង្កើនឱកាសឱ្យស្ដ្រីងាយមានកូនភ្លោះ។ ជាទូទៅការបង្កកំណើរតាមរយៈ IVF ក៏អាចបង្កើនឱកាសនៃការមានកូនភ្លោះដែរ។ អ្នកជំនាញផ្នែកIVFបានបញ្ជាក់ថា IVF គឺជាការយកមេជីវិតចេញពីអូវែរបស់ស្ត្រី ហើយបង្កកំណើតនៅខាងក្រៅជាមួយមេជីវិតឈ្មោលនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។ មេជីវិតដែលបង្កកំណើតហៅថា អំប្រ៊ីយុង ត្រូវបានបញ្ជូនត្រឡប់ទៅស្បូនស្ត្រីវិញ ដើម្បីលូតលាស់ និងអភិវឌ្ឍនៅក្នុងស្បូនស្ដ្រី។ ដូច្នេះកូនភ្លោះអាចកកើតឡើង ប្រសិនបើអំប្រ៊ីយុងទាំងពីរបំបែកចេញពីគ្នាក្នុងស្បូនស្ដ្រី។

អត្ថបទដោយ៖ Daddy_Rath