១. ប្រៀបធៀបកូនខ្លួនជាមួយកូនគេ៖ ការប្រៀបធៀប ជាវិធីសាស្ត្រមួយដែលឪពុកម្ដាយ ឬអាណាព្យាបាលភាគច្រើនក្នុងប្រទេសកម្ពុជាតែងជ្រើសយកមកប្រដៅកូន ដោយពុំបានគិតពីផលវិបាកនៃការប៉ះទង្គិចខ្លាំងលើផ្លូវអារម្មណ៍ដែលធ្វើឱ្យក្មេងងាយនឹងកើតជំងឺបាក់ទឹកចិត្តលឿនបំផុត។ ជាក់ស្តែង លោកឧកញ៉ាបណ្ឌិត គួច ម៉េងលី ស្ថាបនិកក្រុមហ៊ុន ម៉េងលី ជេ. គួច អេឌ្យូខេសិន បានឲ្យដឹងថា មានឪពុកម្ដាយមួយចំនួនចូលចិត្តនិយាយថា កូនខ្លួនមិនដូចកូនគេ ឬប្រើពាក្យបំបាក់មុខកូននៅចំពោះមុខអ្នកដទៃតែម្តង ដែលធ្វើឲ្យក្មេងឆាប់ចាញ់ច្រាប។ ក្នុងនោះ លោកវេជ្ជបណ្ឌិតបានបង្ហើបនូវគន្លឹះប្រើចិត្តសាស្ត្រផ្ទុយ ដោយប្រើពាក្យពេចន៍លើកសរសើរ ផ្តល់ជាកម្លាំងចិត្តវិញ ទោះបីជាគ្មានប្រសិទ្ធភាព១០០%ក្តី តែក៏ជាផ្នែកមួយជួយឱ្យក្មេងកែប្រែទម្លាប់អាក្រក់របស់គេបន្តិចៗផងដែរ។

២. ឈប់ប្រញាប់ប្រញាល់ប្រាប់អារម្មណ៍របស់អ្នកទៅកាន់កូន៖ ឪពុកម្តាយភាគច្រើនប្រញាប់ប្រញាល់ធ្វើយ៉ាងណាឲ្យកូនស្ងប់ចិត្ត ឬដោះស្រាយបញ្ហាកូនឱ្យលឿនបំផុត។ ពេលកូនយំ ឪពុកម្តាយបាននិយាយថា “កូនមិនអីទេ”។ ពេលកូនខឹង ឪពុកម្តាយនិយាយថា “ស្ងប់ចិត្តទៅ” ។ នេះជាអារម្មណ៍ឪពុកម្តាយប្រាប់កូនលឿនរួមទាំងមិនបានស្វែងយល់ពីអារម្មណ៍កូនផងដែរ។ ជាលទ្ធផល ធ្វើឱ្យកូនរៀនផ្ដាច់ខ្លួនចេញពីឪពុកម្តាយកាន់តែលឿន។ អ្វីដែលកូនត្រូវការពិតប្រាកដគឺត្រូវការឪពុកម្តាយនៅជាមួយខ្លួន និងការយល់ពីអារម្មណ៍របស់ពួកគេ។ ទង្វើសាមញ្ញមួយរបស់ឪពុកម្តាយគឺនៅស្ងៀម ធ្វើឱ្យកូនមានអារម្មណ៍ថា មានសុវត្ថិភាព។

៣. ស្វែងយល់ពីភាពខុសគ្នារវាងកុមារកំពុងលូតលាស់ និងកុមារកំពុងសម្របខ្លួន៖ កុមារមួយចំនួនដែលមានអាកប្បកិរិយាល្អបំផុត ព្រោះគេមានសុវត្ថិភាពផ្លូវចិត្តបំផុត។ ជាញឹកញាប់តាំងពីក្មេងយល់ឃើញថា ការរក្សាសន្តិភាពជាការរក្សាទំនាក់ទំនង ហើយងាយស្រួលក្នុងការគ្រប់គ្រងលើសេចក្ដីស្រឡាញ់ឱ្យនៅដដែលជាមួយគ្រួសារ។ ដូច្នេះពួកគេគោរពតាម ហើយព្យាយាមផ្តល់ឱ្យឪពុកម្តាយតាមអ្វីដែលពួកគាត់ត្រូវការ។ នេះជាការបញ្ជាក់ថា កុមារកំពុងតែលូតលាស់។ សម្រាប់កុមារកំពុងសម្របខ្លួន តែងបើកចំហពីអារម្មណ៍ តែជារឿយៗ ពួកគេមានសុវត្ថិភាពផ្លូវចិត្តបំផុត៕ អត្ថបទដោយ៖ ទ្រ សុភាព