ការស្រាវជ្រាវថ្មីមួយបានបង្ហាញពីការព្រួយបារម្ភថាទម្លាប់ កេះច្រមុះ អាចមានផលប៉ះពាល់ដល់សុខភាពធ្ងន់ធ្ងរ ខណៈអ្នកវិទ្យាសាស្ត្របានអំពាវនាវឱ្យមានការស៊ើបអង្កេតបន្ថែមលើបញ្ហានេះដែលវាអាចបង្កហារនិភ័យកើតទៅជាជំងឺវង្វេងវង្វាន់។ តាមការចុះផ្សាយរបស់ទស្សនាវដ្តី American Journal of the Medical Sciences ក្រុមអ្នកស្រាវជ្រាវពីវិទ្យាស្ថានវិទ្យាសាស្ត្រវេជ្ជសាស្ត្រប៉ាគីស្ថាន និងសាជីវកម្មវេជ្ជសាស្ត្រ Hamad កាតា បានបញ្ជាក់ថា ការកេះច្រមុះអាចជាកត្តាហានិភ័យសំខាន់មួយក្នុងការវិវត្តនៃជំងឺនេះ។
ពេលអ្នកកេះច្រមុះ មេរោគពីម្រាមដៃអាចផ្ទេរចូលទៅក្នុងច្រមុះ ហើយធ្វើដំណើរតាម សរសៃប្រសាទ olfactory ដែលភ្ជាប់ពីច្រមុះទៅខួរក្បាល។ ភ្នាក់ងារបង្កជំងឺដូចជា វីរុស Herpes, បាក់តេរីបង្កជាជំងឺរលាកសួត និងផ្សិត Candida albicans អាចឈានដល់អំពូល olfactory ដែលពាក់ព័ន្ធនឹងក្លិន ហើយបណ្តាលឱ្យមានការឆ្លងមេរោគ និងការរលាក។
ការរលាកនេះ អាចធ្វើឱ្យកោសិកាខួរក្បាលខូចខាត និងបង្កើត បន្ទះអាមីឡូអ៊ីដ (Amyloid plaques) ដែលជាលក្ខណៈសំខាន់មួយនៃជំងឺវង្វេងវង្វាន់។ អ្នកស្រាវជ្រាវក៏បានបញ្ជាក់ថា ការកេះច្រមុះអាចបំផ្លាញស្រទាប់ការពារនៅក្នុងច្រមុះ ធ្វើឱ្យអតិសុខុមប្រាណ (Microorganism) ចូលទៅក្នុងចរន្តឈាមបានងាយស្រួល បង្ករឱ្យមានការរលាកបន្ថែមទៀត។ ស្ថានភាពនេះអាចបង្កើនហានិភ័យនៃជំងឺវង្វេងវង្វាន់។
ភស្តុតាងពីការសិក្សាមុនៗ យោងទៅតាមការសិក្សាចំនួន ១០ រួមទាំងការស្រាវជ្រាវឆ្នាំ ២០២២ ដែលទទួលមូលនិធិពី វិទ្យាស្ថានសុខភាពជាតិ (NIH) ក៏បានគាំទ្រចំពោះទំនាក់ទំនងនេះផងដែរ។ អ្នកស្រាវជ្រាវបានអំពាវនាវឱ្យមានការសិក្សាបន្ថែម ដើម្បីបញ្ជាក់ពីទំនាក់ទំនងនេះឱ្យបានច្បាស់។ ទោះជាយ៉ាងណា ពួកគេបានណែនាំឱ្យមនុស្សអនុវត្ត វិធានការបង្ការសាមញ្ញ ដូចជា៖ លាងដៃជាប្រចាំ, ប្រើប្រាស់ជែលអនាម័យដៃ, ជៀសវាងការកេះច្រមុះ៕ អត្ថបទដោយ៖ សារួ